Marta Moldovan-Cywińska: Egipskie doświadczenie Aïshy B.

- …. jest także uosobieniem – naszego alter ego poddanego ekstremalnej albo ostatecznej próbie, pozostawionej samemu sobie w absolutnej izolacji, czekającego na nowego Godota.

Aïsha śmieje się głośno, gdy ziarenka piasku zsuwają się po obu bokach wielbłąda ze straszliwą symetrią.

- Pustynia – bo o niej mówię - jest przestrzenią ludzkiej samotności. Kto nie był tam z własnej woli, ten zostanie na pustyni pozostawiony wchodząc w starość, w stan pozbawienia, z mylnym poczuciem czasu czy temperatury.

Aïsha mówi teraz coraz ciszej. Staram się nie uronić ani słowa zza kotary.

- Pustynia obnaża kruchość ludzkiego istnienia i pokazuje, jak łatwo człowiek może zostać unicestwiony, szczególnie gdy wcześniej unicestwiał – obietnice, więzi, zobowiązania, twórczość, dobrą wolę oraz intencje drugiego człowieka.

Aïsha jest kolekcjonerką doświadczeń, nakłuwa ziarenka nitkami wiatru.

- Pustynia symbolizuje nicość, ponieważ pozbawiona jest warunków niezbędnych do przetrwania: wody, roślinności i schronienia, jest śmiercią poprzedzającą rytualne wchodzenie w śmierć Człowiek, który się na niej znajdzie, szybko traci siły, a jego życie zależy wyłącznie od przypadku.

Aïsha chowa spękane dłonie w rękawy turkoczącego płaszcza.

- „Bojażń i drżenie”, to tylko od Kierkegaarda, by zmagać się samotnie z z wyborem oraz odpowiedzialnością.

Aïsha czyta z ruchu warg gdy wiatr biczuje po oczach.

- Pustynia Heideggera to moment próby wiary i sensu, doświadczenie pustki pozwalające zadawać pytania o sens istnienia. Według niego człowiek to byt, który jest "wyrwany”, ale i otwarty na Bycie. A nie tylko – na jakieś zwykłe, uformowane byty.

Aïshę filozofię ratowała nawet w trakcie „finalizowania” upadku.

- Musimy przestać gonić za upublicznieniem naszych dążeń. Doświadczenie pustyni polega przecież na.... - nie zdążyła dokończyć. Gorący Chamsin porwał ją wysoko i nadal niesie, wyżej.... dalej.... .

Marta Moldovan-Cywińska